MT - FORUM M.


Kaynak tekniğinin küçük bir tarihçesi :)

Konu

#1
 Sümerler: kaynatılmış parçalar (Altın - Altın)  Takriben MÖ 4000. 

 Mısır: Altın kaplamada, ziynet eşyası imalatında, bakır ana su boru hatlarında ateş kaynağının kullanımı. Takriben MÖ 2700.  

Delhi: Kutup- sütünü, kaynağı yapılmış Dökme demirden 16m den oluşan obelisk  Takriben MÖ 700. 

Pompej: Boru hatlarının ateş kaynağı  Takriben MÖ 79  

Leonardo da Vinci: Boruların ve Çubukların ateş kaynağı.  Takriben MS1500 

 
Kutup sütünü, Delhi  
  
 Bir çok ardı ardına kaynatılmış demir parçalardan oluşan topların imalatı..  Takriben MS 1500 

Göttingenli Fizikçi Christoph Lichtenberg tesadüfî olarak iki metali sürtünmeden elde ettiği elektrik yardımı ile kaynatmıştır. Bu buluşu uygun bir akım kaynağının eksik olmasından dolayı endüstride kullanım alanı bulamamıştır.   1782 

Petrow Petersburgda Ark araştırmaları yapmaktadır.  1802 
 
 Mıknatıs tarafından arkın sapması tespit edilmiştir  1821 

 W.E. Staite İngilterede ark metal kaynağı için patent aldı. Ama bulmuş olduğu yöntem hiçbir zaman kullanılmamıştır.   1849  E. Thomson elektrik direnç kaynağını bulmuştur.  1877  

Knaudt und Blass Havagazı kaynağını geliştirmiştir..  1881 

Ark kaynağının mucidi olarak bilinen Rus Bilgin Nikolai Nikolaijewitsch Bernados 1885 tarihinde Metal parça ile karbon elektrotlar arasında oluşturduğu elektrik arkının yardımı ile metal parçalarının kaynağını yapmıştır. 13.01.1887 tarihinde Bernados bu yöntemin patentini Alman makamlarından almıştır. O tarihlerde bulmuş olduğu yöntem Çelik yapılarda perçinli birleştirmenin yerine kullanılmaya başlanmıştır. 1887 Alman Mühendis Zerener değişik bir metot kullanarak kaynak yapmıştır.  O Arkı iki karbon elektrot arasında oluşturup mıknatıslar yardımı ile kaynak bölgesine yönlendirmiştir. Isı kaynağının iletimi ile kendisine avantaj sağlamasına rağmen bu yöntem fazla kullanılmamıştır.  1889 
       
Şu anda günümüzde kullanılan elektrik ark kaynağının temelini oluşturan yöntemin tekniğini Rus Mühendis Nikolai Gawrilowitsch Slawjanow geliştirmiştir.  1890 
 
 Slawjanow ilave elektrot yerine eriyerek kaynak metalini dolduran (ilave malzeme görevi gören)metal elektrot kullanarak arkı parça ile metal elektrot arasında oluşturarak kaynağı gerçekleştirmiştir. Bu metot hâlihazırda 19 yüzyılın sonlarında birçok büyük şirket tarafından kullanılmaya başlamışlardır.  
1890 

 Goldschmidt Termit kaynağını buldu.  1895 
 
Hidrojen – oksijen kesme hamlacının bulunuşu. 1900  Fouche Asetilen ile gaz kaynağını geliştirmiştir.  1902  

İlk defa Oksijen kaynağının Demiryolu raylarında kullanımı. 1907 
 
 Kaynak dikişleri kalitesinin düşüklüğünden dolayı İsveçli Mühendis Oscar Kjellberg ilk defa örtülü elektrodu hasar meydana getiren havanın etkilerinden kaynak banyosunu korumak için geliştirmiştir. Bu elektrotlar 20 yy başlarından itibaren kullanıma başlanmış ve ark kaynağının genişlemesi hız kazanmıştır. Takip eden yıllarda piyasada yeni buluşlar yapılmıştır(örnek olarak özlü elektrotlar).  
1908 


Ark kaynağındaki bir diğer iyileştirmede Robert ve von Nuys tarafından koruyucu gazların kullanımıyla sağlanmıştır. Alüminyumun, yüksek alaşımlı çeliklerin ve özel malzemelerin kullanımının ve imalatının yaygınlaşması bu gelişmeyi desteklemiştir. Çünkü bu malzemeler hava etkilerine karşı kaynak esnasında hassastırlar   1919 
 
 Gaz boru hatlarında kaynatılmış boğazlı geçmelerin kullanımı.  1923 


 Fizikçi Langmuir Wolframhidrojen kaynağını(Ark atom kaynağı olarakta adlandırılır ) geliştirmiştir. En eski koruyucu gazaltı kaynak yöntemidir. Son yıllara kadar sanayide bu yöntem kullanılmaktaydı. Zamanla TIG (WIG) kaynağı ark atom kaynağının yerini almıştır.    1925 

 Robinoff, Paine ve Quillen Tozaltıkaynağı üzerine ilk patenti almışlardır..  1930  

İlk defa komple kaynaklı olarak yapılmış demiryolu köprüsü. (Münster- Rheda yolu).  1930 

Karbon ark kaynağının geliştirilmiş bir yöntemi olan Tungsten (Wolfram) İnert Gaz kaynağı (TIG-WIG) ABD de bulunmuştur ve şirket ismi olan Argonarc kaynağı olarak anılmıştır. Bu kaynak yöntemi günümüzde kısmı veya tam otomatik olarak kullanılmaktadır.  1936 Amerika Birleşik Devletlerinde ilk defa S.I.G.M.A.-Metodu olarak adlandırılan (shielded inert gas metal arc) , bugün MIG kaynağı olarak bilinen Kaynak yöntemi kullanılmıştır. Koruyucu gaz olarak ilk önce saf argon veya Argon ve çok az miktarda oksijen karışımı kullanılmıştır. Bu Teknik bugün kısmı veya tam otomatik olarak kullanılmaktadır ve 50’li yıllardan itibaren Avrupa’nın her yerinde kullanılmaya başlanmıştır. 1948 
 

 Koruyucu gaz kaynağı olarak kendine has özelikleri olan Plazma kaynağı geliştirilmiştir. Termik plazma terimi 1928 senesinde fizikçi Langmuir tarafından kullanılmıştır. 1951  Paton enstitüsü tarafından elektro cüruf kaynağı geliştirilmiştir.  1951  Endüstride koruyucu gaz altı kaynağının (MIG/WIG-TIG ) kullanımı.  1953 

 Rusya’da ilk defa eriyen elektrot ile Gaz altı kaynağında Karbondioksit gazının endüstriyel kullanımı gerçekleştirilmiştir. Bu yöntem MAGC-Kaynağı olarak adlandırılmış ve bugünkü MAGKaynağının temelini oluşturmuştur. 60 lı y ılların başlarında koruyucu gaz olarak Karbondioksit yerine Argonca zengin karışım gazlar kullanılmaya başlanmıştır.  1953 
  

Sürtünme kaynağı Amerika Birleşik Devletleri ile Rusyada aynı anda geliştirilmiştir.  
1956 
Ultrasonik kaynağın bulunması. 1956

 Endüstride ilk Elektron Bombardıman kaynak cihazı. 1957


1960 Lazer kaynağı geliştirildi.  1961   

Uzayda ilk Kaynak denemeleri. 1969  

Ark kaynağında İmpuls değişkenlerinin oluşturulması 70 lı yıllar Endüstride ilk kez kaynak robotunun kullanımı. 1980  

Son yıllarda MAG Kaynağından yüksek verimin elde edilmesi. Örneğin T.I.M.E veya "Rapid Melt" yöntemi gibi. 70 li yıllarda geliştirilen "High Deposition Welding" yöntemi bu tekniklerin başlangıcıdır. 

Her şeyin tarihi olduğu gibi Kaynağın da bir tarihi var gençler Smile
 
Cevapla

Bir hesap oluşturun veya yorum yapmak için giriş yapın

Yorum yapmak için üye olmanız gerekiyor

ya da
Task